STRIGA


STRIGA
STRIGA
castrense vocabulum, in qua equi ordine dispositi renebantur in castris. Imo et milites per strigam sub papilionibus terendisse, Hyginus docet Gromaticô de Castrametatione. Etat enim Striga spatium in castris longum pedes 120. latum pedes 60. quod in duo semistrigia dividebatur, latitudine singnlâ pedum 24. ex quibus decem dabantur Papilionis tensurae; quinque armis, iumentis novem: inter duo semistrigia pedes patebant duodecim, qui conversantium spatio sufficerent. Sic Striga integra lata erat pedes 60. per longitudinem vero semistrigiorum, ab utroque latere, tendebantur decem Papiliones, qui singuli decem pedes occupabant, et pro incremento tensurae, ut intervallô aliquô separarentur, pedes binos, fiunt pedes 120. adeo quae longitudo erat unius semistrigii atque strigae. Sic dimidiô longior, fuit striga. In agris quoque dividundis strigam vocabant, quod in longitudine dimidiô plus habebat, quam in latitudine; ut seamnum contra. Imo in genere ordo rerum continuate inter se collocatarum, Striga dictus, Festo. Ab huiusmodi vero strigis castrensibus, appellata sunt Strigaria septa, in quibus exerceri docerique consueverant equi, quos Circo praeparabant: Nec aliunde dicta Trigaria septa, vicina Equitiis, in IX. regione urbis collocata Victori. In iisdem equi strigabantur, ait Charisius Sosipater, et venales a Mangonibus videntur habiti etc. Sed et ipsi equi strigare dicebantur, cum interquiescebant, quod velut in striga positi cessarent. Alii tamen strigarium, a striga malunt deducere, quae ψήκτραν aut ξύςτραν significat, ut sit ψηκτήριον, in quo scil. equi destringuntur, vel, quod idem est, strigantur: Striga autem a strigo, pro stringo est, quod inter alia et ψήχειν notat. Inde diminutiv. strigula et strigla, ἡ ξύςτρα. Quô pactô strigam etiam Latini cimoliam dixere, quâ utebantur ad desquamandas ac poliendas vestes apud fullonem. A' striga itaque, τῇ ψήκτρᾳ, dictus equus strigosus, male habitus, impolitus, qui strigâ nimirum opus habet, ὀ ψηκτιῶν. Sic strigare equum, est θεραπἐυειν τὸν ἵππον, et strigarium, locus in quo strigatur et reliquis exercitiis curatur, Italis hodie Maneggio. Inde et strigare videri possit dictum, pro cessare et quiescere: nec enim currendo, sed stando curantur equi etc. Ab equis vox ad homines translata est, qui strigare, h. e. resistere, et restringere eursum dicuntur Plinio l. 18. c. 19. et senecae Ep. 31, Unde strigillare et obstrigillare, pro obstare, et impedimento esse, apud Varronem de Vita Pop. Rom. l. 4. et Ennium, Nonio laudatum Satyr. l. 2.
----- restitant,
Occurrunt, obstant, obstrigillani, obagitant.
Hincque Obstrigillum, de annuli pala, et obstrigilla soccorum, apud Plinium l. 9. c. 35. Quam in rem vide pluribus disserentem Salmas. ad Solin. p. 55. et 56. Addam hoc unum, apud recentioris aevi Scriptores, Strigam quoque Veneficam dici, quae et Stria. Unde Strioportius, qui strias ad nocturna sacra deportare credebatur, in L. Sal. tit. 57. §. 1. an a Strix, de qua voce infra.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Look at other dictionaries:

  • Striga — bilabiata Systematik Kerneudikotyledonen Asteriden Euaste …   Deutsch Wikipedia

  • striga — STRIGÁ, strig, vb. I. I. intranz. 1. A scoate sunete puternice, ţipete; a răcni. ♦ A semnaliza ceva prin ţipete; a cere ajutor prin ţipete. 2. (Despre animale şi păsări) A scoate sunete sau zgomote caracteristice speciei. II. 1. tranz. A spune, a …   Dicționar Român

  • strigă — STRÍGĂ, strigi, s.f. 1. (În superstiţii) Fiinţă imaginară închipuită ca o femeie care chinuieşte copiii mici, ia mana de la vaci etc. 2. Pasăre răpitoare de noapte, de culoare galbenă roşcată, cu pete brun închis, care se hrăneşte mai ales cu… …   Dicționar Român

  • štriga — štrȉga ž <G mn štrȋgā> DEFINICIJA reg. žena koja ima moć da ljudima nanosi zlo; vještica, čarobnica ONOMASTIKA pr. (nadimačko, v. i štrigati): Štrȋga (230, Križevci, Novi Marof, Zagreb, Baranja) ETIMOLOGIJA mlet. striga, tal. strega …   Hrvatski jezični portal

  • striga — ×strigà (plg. l. fastryga) sf. (4) laikino retais dygsniais daigstymo siūlas: Ištrauk strigą iš skverno Km. Kol pinigų nesumokės, tol strigàs netraukysiu Vl …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • Striga — may refer to:*A legendary Roman vampiric creature; see strix (mythology) *A parasitic weed; see Striga (plant) …   Wikipedia

  • Striga [1] — Striga (lat.), 1) Strich od. lange Reihe, z.B. abgehauenen Getreides, Schwaden; 2) Furche; 3) einer der Nebenpflanzentheile, s.d. B) p); 4) so v.w. Hexe …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Striga [2] — Striga (S. Lour.), Pflanzengattung aus der Familie der Scrophularineae Buchnereae; Arten in Ägypten, Madagascar, Ostindien, China etc …   Pierer's Universal-Lexikon

  • striga — n. m. BOT Genre de scrofulariacées tropicales dont certaines espèces parasitent gravement les cultures (sorgho, maïs, mil, riz, etc.) …   Encyclopédie Universelle

  • štrîga — ž zool., {{c=1}}v. {{ref}}uholaža{{/ref}} …   Veliki rječnik hrvatskoga jezika


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.